Misora

Net toen ik het eten klaar had en het op de tafel had gezet ging de voordeur open en kwamen mijn ouders binnen. 'Okaeri.' zei ik en mijn moeder glimlachte naar me. 'Tadaima.' zei ze. 'Wat ontzettend lief van je.' 'Ach. Ik doe dit toch altijd als jullie later zijn.' zei ik met een glimlach en ik ging aan tafel zitten. 'Akemi.' zei mijn vader met een vermoeide ondertoon in zijn stem toen hij ging zitten en Akemi stond op en drukte de tv uit. 'Hai!' zei ze terwijl ze salueerde. Ze ging naast me zitten en toen mijn moeder uiteindelijk ook ging zitten konden we beginnen. 'Itadakimasu!' zei Akemi en ze nam een hapje van de miso-soep (Jaja x3) 'Oishi!' zei ze glunderend tegen mij. Ik glimlachte. 'Fijn dat je het lekker vind.' We praatten wat over hoe de dag van mijn ouders was geweest en wat Akemi die dag had gedaan. Zo deden we dat altijd bij het avondeten. Iedereeen kreeg de kans om iets te vertellen over wat ze die dag hadden gedaan. En toen was ik aan de beurt. 'I hebf ee bfaa.' zei ik nog met mijn mond vol. Mijn moeder lachte even en zei toen gemaakt streng: 'Niet met volle mond praten. Wat zei je?' Ik slikte snel mijn eten door. 'Ik heb een baan.' 'Waar?' vroeg mijn vader. 'Een cosplay café net buiten het centrum. Het heet Hot Chocolat.' Er werden nog meer vragen gesteld over het café en toen had ik mijn eten op. Toen ik klaar was rende ik naar boven om mijn cosplay uit te gaan zoeken. Ik liep mijn inloopkast in die speciaal bedoeld was voor cosplays. Ik had nog een normale kleine kleerkast voor mijn normale kleding. Ik had de cosplays allemaal gerangschikt op thema, dus was fantasy zoeken niet zo moeilijk. Ik haalde een van mijn Rozen Maiden cosplays tevoorscheen en keek er even naar om er toen achter te komen dat ik dat iets te strikjesachtig vond. Ik ging verder en vond nog een cosplay van Kobato die om diezelfde reden meteen weer teruggehangen werd. Toen kwam ik een cosplay tegen van Black Rock Shooter. Hm. Durfde ik in een bikinitopje en in een ongewoon kort broekje rond te wandelen in een cosplay café waar vooral meisjes aan tafeltjes zaten maar toch erg veel jongens rondliepen in de bediening? Natuurlijk dufde ik dat!

Yami

Ik deed bij de deur mijn schoenen uit en liep meteen de trap op naar mijn kamer. Ik gooide de deur van mijn kast open en begon er van alles uit te trekken. Fantasy he? Ik graaide gretig tussen mijn cosplays op zoek naar iets geschikts. Twijfelend hield in mijn Niche-kostuum omhoog. "Nah." mompelde ik in mezelf. Te roze voor een eerste dag. Mijn Alice-cosplay was de volgende mogelijkheid. Zou ik wel kunnen serveren met zo'n lange pruik? Ik schudde mijn hoofd. Ik bleef in mijn kast rommelen tot er een flinke stapel kleding op mijn bed lag. Met een zucht ging ik zitten. Wat nu? Ik liet mijn blik over de kleren gaan toen mijn blik op een zwart jurkje met een witte strik viel. Ik hield mijn hoofd schuin en dacht aan de pruik. Niet al te lang. Knalgroene contactlenzen. Ik knikt goedkeurend. Maar viel Black Rock Shooter eigenlijk wel onder fantasy? Ik dacht even na en haalde toen onverschillig mijn schouders op. Ik vond van wel, en die Akira-kerel gaf niet de indruk bijzonder streng te zijn. Dead Master werd het dus.

Misora

Ik was nog steeds verdoofd van verbazing in mijn hoofd toen Akira, Yami en mij zo'n beetje naar buiten duwde. 'Nou, tot morgen hè!' zei hij toen hij de deur voor ons open deed en toen wij buiten stonden maar gelijk weer dichtsloeg. 'Raar mannetje.' mompelde ik. 'Zeg dat wel.' zei Yami. We waren even stil en keken elkaar. Toen schoten we tegelijk in de lach. 'Ik ben nog nooit zo makkelijk aan een baantje gekomen.' zei Yami hikkend en ik stemde daar mee in. 'We hebben niet eens hoeven zeggen wie we eigenlijk precies waren.' zei ik daar nog lachend achteraan. 'Er werken gewoon ook alleen maar jongens.' giechelde Yami. Toen we eindelijk uitgelachen waren keken we elkaar een beetje onwennig aan. Er volgde een ongemakkelijke stilte. 'Jou naam was.. Sawashiro Yami, toch?' zei ik. Yami knikte. 'Vind je het goed als ik je Yami noem?' Yami glimlachte even en knikte toen. 'Natuurlijk. Mag ik jou dan Misora noemen?' Ik grijnsde en knikte enthousiast. 'Ik moet die kant op.' zei ik en ik wees naar links. 'Ik ook!' zei Yami. Dus vertrokken we samen. We hadden het er enthousiast over dat we zo blij waren met de baan en ook hadden we het nog over wat random dingen. Het gesprek ging verbazend vloeiend en we waren zomaar bij het punt gekomen waar Yami zei dat ze thuis was. Ik bleef even staan en zwaaide even toen ze de deur open deed en naar binnen ging. Toen liep ik verder. Het duurde niet lang voordat ik thuis was. Het was maar een straat verder. Dat was eigenlijk best wel toevallig. Ik had Yami nog nooit eerder gezien, maar we woonden eigenlijk ontzettend dicht bij elkaar. Toen ik thuis was gekomen deed ik de deur open en schopte ik slordig mijn schoenen uit. Ik deed de deur naar de woonkamer open en zag mijn zusje Akemi op de bank zitten met de afstandsbediening in haar hand. 'Okaeri, nee-chan.' zei ze zonder op te kijken van het beeldscherm. 'Tadaima!' zei ik enthousiast. 'Zijn papa en mama nog niet thuis?' 'Nee. Ze werken nog.' antwoorde Akemi met haar blik op de tv gevestigd. Ik zuchtte even en liep toen maar door naar de keuken om te beginnen met het avondeten.

Yami

Ik stond te wachten op de manager toen ik nog een ander meisje binnen zag komen. Ze had blonde krullen en een vriendelijk gezicht. Ze keek zoekend om zich heen, en zag er niet uit als de zoveelste zwijmelende fangirl. "Kom je ook solliciteren?" vroeg ik neutraal. Ze zag me nu pas staan. "Ja. Ik hou van cosplay." zei ze met een grijns. Ik zuchtte. Concurrentie. Op dat moment kwam er een grijnzende, zwartharige man van halverwege de twintig op ons aflopen. Hij droeg een verlsleten spijkerbroek, een zwart T-shirt met lange mauwen en lompe zwarte boots. Hij stak zijn hand uit, die ik twijfelend aanpakte. "Hallo, Takizawa Akira desu. Jullie komen voor de sollicitatie neem ik aan?" Ik knikte langzaam. "En wie ben jij?" De man keek me verward aan. "Dat heb ik toch net gezegd? Takizawa Akira. Ik ben de manager hier." Mijn mond viel open. "Jíj?" Akira knikte droog en stak zijn hand ook uit naar het blonde meisje. Deze stelde zich netjes voor als Hayama Misora. Ik slikte. Dit was natuurlijk wel een sollicitatiegesprek. "Eh.. Ik ben trouwens Yami." zei ik met een klein buiginkje. "Sawashiro Yami. Eto... Yoroshiku onegaishimasu!" Akira knikte lachend. "Welkom meiden. Loop maar even mee." We volgden Akira naar de keuken, die druk bevolkt was door een bende knappe jongens. We werden aan de ene kok na de andere voorgesteld. En aan de obers die af en toe door de keuken zwermde. Na een tijdje stak ik twijfelend mijn hand op. "Ehm... Takizawa-san?" Akira draaide zich om en keek me vragend aan. "Werken hier alleen maar jongens?" Akira schoot in de lach. "Waarom denk je dat we nadrukkelijk om vrouwelijke werknemers vragen?" Hij opende de deur en nam ons mee naar de volgende ruimte. Dat was een grapje toch? Toch? We kwamen in een kamer met vaalwitte muren en een kleine rechthoekige tafel waar een paar versleten stoelen omheen hingen. Aan de muren hingen een paar twijfelachtige posters en de vloer zag eruit alsof het al in geen maanden gestofzuigd was. Ineens leek het een stuk geloofwaardiger dat hier alleen maar mannen werkte. Akira gebaarde naar de krakkemikkige stoelen. "Ga zitten!" riep hij hartelijk. Zelf dook hij in de kast en haalde er een paar verkreukelde papieren uit. "Dus eh... Als jullie hier nog steeds willen werken..." zei hij terwijl hij de papieren naar ons toeschoof. Ik trok er één naar me toe en scande de tekst die erop stond. "Een contract?" vroeg ik verward. Akira knikte en trok een moeilijk gezicht. "Wil je hier niet meer werken?" vroeg hij zielig. "Eh... Jawel... Als ik aangenomen wordt." "Oh ja!" Akira begon een beetje onnozel te lachen. "Dat vergeet ik helemaal te zeggen. Jullie zijn aangenomen!" "Huh?" Misora en ik keken elkaar even verbaasd aan. "Maar eh... Moet je ons dan niet eerst allerlei vragen enzo stellen?" vroeg Misora. Akira haalde zijn schouders op. "Ik zou niet weten waarom. Als jullie hier komen werken leer ik jullie vanzelf wel kennen." "Ehm... Oké." zei ik ongelovig en begin zwakjes lachend het contract in te vullen. Misora deed hetzelfde. "Oké, dan kunnen jullie morgen meteen beginnen!" zei Akira. Hij stond op en wreef in zijn handen. "We beginnen om 12 uur, het thema thema is fantasy." Misora knikte langzaam. Ik dacht vast na over een cosplay die binnen dat thema paste.

Misora

Ik stond voor het gebouw terwijl ik nog eens naar de vreemde advertentie in mijn hand keek. Dit was het. Cosplay Café Hot Chocolate. Ik las de advertentie nog eens over. Twee regels sprongen er meteen uit in een felle kleur rood.
Vrouwelijke medewerksters gevraagd.
Geen ervaring vereist.
Het was niet de doorsnee vacature, maar dat had me niks uitgemaakt. Cosplay café. Toen ik dat las was ik al verkocht. Ik was otaku, en dat gaf ik ook zo toe. Ik hield van alles wat met anime en manga te maken had. Ik had het wel een beetje raar gevonden dat er specifiek naar vrouwelijke sollicitanten werd gevraagd. Maar daar had ik eigenlijk nogal kort bij stil gestaan. Ik zou wel zien wat het allemaal inhield. En dan zagen we wel weer verder. Ik had nog niets tegen mijn ouders gezegd, omdat ik het ze pas wilde vertellen als ik zeker wist dat ik de baan had. Ik haalde eventjes diep adem, zette mijn zelfverzekerde glimlach op en duwde toen de deur open. Ik hoorde een belletje gaan en stond toen even stil om om me heen te kunnen kijken. Het was best groot, voor het gebouw wat je van buiten zag. En toch bleef het gezellig. Overal zag ik mensen aan schattige ronde tafeltjes zitten. Wat me meteen opviel was dat er maar een geslacht aan de tafeltjes zat. Meisjes. Ontzettend veel blozende meisjes waarvan de ogen twinkelden en die er ontzettend verliefd uitzagen. Ik snapte eerst eigenlijk niet precies waarom, totdat ik naar de obers begon te kijken. Ze waren allemaal gecosplayed, wat natuurlijk logisch was voor een cosplay café. Maar wat ook meteen opviel was dat ze allemaal mannelijk waren.

Introductie: Sawashiro Yami

Naam: Sawashiro Yami

Uiterlijk: Bruin tot net over haar schouders met een schuine pony. Bleek gezicht met kleine sproetjes en groene ogen. Klein en niet dik, niet dun. Draagt graag rokjes met felgekleurde leggings en thigh-highs en shirtjes met felle printjes en veel strikjes.

Familie: Haar ouders zijn uit elkaar, maar kunnen het nog goed met elkaar vinden. Ze heeft een klein zusje van 6, Miu en een oudere broer van 20, Teru. Teru is nogal een protectief type, en komt Yami vaak van haar werk halen als Misora niet hoeft te werken. (Ja, ze wonen dicht bij elkaar. xD)

Meer: Yami is lekker otaku en houdt dus erg van haar werk omdat ze elke dag mag cosplayen. Ze is nogal een melig type maar als ze chagrijnig is is ze levensgevaarlijk. Tegenover volwassenen is ze superverlegen, maar tegen leeftijdsgenoten totaal niet.

Introductie: Hayama Misora

Naam: Hayama Misora
Leeftijd: 16
Uiterlijk: Blond krullend haar dat een stuk over haar schouders komt, blauwe ogen. Ze is best wel lang. Ze draagt vaak gewoon makkelijke spijkerbroeken en een simpel shirtje, en in haar vrije tijd kunnen joggingsbroeken en truien er ook gewoon mee door. Ze heeft al verschillende coslays in haar kast hangen, maar ze spaart natuurlijk altijd voor meer. Ze heeft ook altijd een nieuwe op het oog en geeft daar ook vaak haar net verdiende geld aan uit.
Familie: Misora leeft eigenlijk in een heel normaal gezin. Haar ouders werken allebei hard voor het geld. Ze verdienen niet erg veel en soms is het ook nogal moeilijk om aan geld te komen. Ze heeft een jonger zusje, Akemi. Ze is twaalf jaar. Misora geeft erg veel om haar zusje.
Meer: Ze vind het erg leuk om in het cosplay café te werken, ook omdat ze een enorme otaku is. Ze is altijd erg druk en vrolijk, ookal is dat niet in alle situaties even gepast. Ze is alles behalve verlegen. Ze kan nogal impulsief zijn en niet goed nadenken over de keuzes die ze maakt.