Yami

Ik stond te wachten op de manager toen ik nog een ander meisje binnen zag komen. Ze had blonde krullen en een vriendelijk gezicht. Ze keek zoekend om zich heen, en zag er niet uit als de zoveelste zwijmelende fangirl. "Kom je ook solliciteren?" vroeg ik neutraal. Ze zag me nu pas staan. "Ja. Ik hou van cosplay." zei ze met een grijns. Ik zuchtte. Concurrentie. Op dat moment kwam er een grijnzende, zwartharige man van halverwege de twintig op ons aflopen. Hij droeg een verlsleten spijkerbroek, een zwart T-shirt met lange mauwen en lompe zwarte boots. Hij stak zijn hand uit, die ik twijfelend aanpakte. "Hallo, Takizawa Akira desu. Jullie komen voor de sollicitatie neem ik aan?" Ik knikte langzaam. "En wie ben jij?" De man keek me verward aan. "Dat heb ik toch net gezegd? Takizawa Akira. Ik ben de manager hier." Mijn mond viel open. "Jíj?" Akira knikte droog en stak zijn hand ook uit naar het blonde meisje. Deze stelde zich netjes voor als Hayama Misora. Ik slikte. Dit was natuurlijk wel een sollicitatiegesprek. "Eh.. Ik ben trouwens Yami." zei ik met een klein buiginkje. "Sawashiro Yami. Eto... Yoroshiku onegaishimasu!" Akira knikte lachend. "Welkom meiden. Loop maar even mee." We volgden Akira naar de keuken, die druk bevolkt was door een bende knappe jongens. We werden aan de ene kok na de andere voorgesteld. En aan de obers die af en toe door de keuken zwermde. Na een tijdje stak ik twijfelend mijn hand op. "Ehm... Takizawa-san?" Akira draaide zich om en keek me vragend aan. "Werken hier alleen maar jongens?" Akira schoot in de lach. "Waarom denk je dat we nadrukkelijk om vrouwelijke werknemers vragen?" Hij opende de deur en nam ons mee naar de volgende ruimte. Dat was een grapje toch? Toch? We kwamen in een kamer met vaalwitte muren en een kleine rechthoekige tafel waar een paar versleten stoelen omheen hingen. Aan de muren hingen een paar twijfelachtige posters en de vloer zag eruit alsof het al in geen maanden gestofzuigd was. Ineens leek het een stuk geloofwaardiger dat hier alleen maar mannen werkte. Akira gebaarde naar de krakkemikkige stoelen. "Ga zitten!" riep hij hartelijk. Zelf dook hij in de kast en haalde er een paar verkreukelde papieren uit. "Dus eh... Als jullie hier nog steeds willen werken..." zei hij terwijl hij de papieren naar ons toeschoof. Ik trok er één naar me toe en scande de tekst die erop stond. "Een contract?" vroeg ik verward. Akira knikte en trok een moeilijk gezicht. "Wil je hier niet meer werken?" vroeg hij zielig. "Eh... Jawel... Als ik aangenomen wordt." "Oh ja!" Akira begon een beetje onnozel te lachen. "Dat vergeet ik helemaal te zeggen. Jullie zijn aangenomen!" "Huh?" Misora en ik keken elkaar even verbaasd aan. "Maar eh... Moet je ons dan niet eerst allerlei vragen enzo stellen?" vroeg Misora. Akira haalde zijn schouders op. "Ik zou niet weten waarom. Als jullie hier komen werken leer ik jullie vanzelf wel kennen." "Ehm... Oké." zei ik ongelovig en begin zwakjes lachend het contract in te vullen. Misora deed hetzelfde. "Oké, dan kunnen jullie morgen meteen beginnen!" zei Akira. Hij stond op en wreef in zijn handen. "We beginnen om 12 uur, het thema thema is fantasy." Misora knikte langzaam. Ik dacht vast na over een cosplay die binnen dat thema paste.