donderdag 28 oktober 2010
Misora
Ik was nog steeds verdoofd van verbazing in mijn hoofd toen Akira, Yami en mij zo'n beetje naar buiten duwde. 'Nou, tot morgen hè!' zei hij toen hij de deur voor ons open deed en toen wij buiten stonden maar gelijk weer dichtsloeg. 'Raar mannetje.' mompelde ik. 'Zeg dat wel.' zei Yami. We waren even stil en keken elkaar. Toen schoten we tegelijk in de lach. 'Ik ben nog nooit zo makkelijk aan een baantje gekomen.' zei Yami hikkend en ik stemde daar mee in. 'We hebben niet eens hoeven zeggen wie we eigenlijk precies waren.' zei ik daar nog lachend achteraan. 'Er werken gewoon ook alleen maar jongens.' giechelde Yami. Toen we eindelijk uitgelachen waren keken we elkaar een beetje onwennig aan. Er volgde een ongemakkelijke stilte. 'Jou naam was.. Sawashiro Yami, toch?' zei ik. Yami knikte. 'Vind je het goed als ik je Yami noem?' Yami glimlachte even en knikte toen. 'Natuurlijk. Mag ik jou dan Misora noemen?' Ik grijnsde en knikte enthousiast. 'Ik moet die kant op.' zei ik en ik wees naar links. 'Ik ook!' zei Yami. Dus vertrokken we samen. We hadden het er enthousiast over dat we zo blij waren met de baan en ook hadden we het nog over wat random dingen. Het gesprek ging verbazend vloeiend en we waren zomaar bij het punt gekomen waar Yami zei dat ze thuis was. Ik bleef even staan en zwaaide even toen ze de deur open deed en naar binnen ging. Toen liep ik verder. Het duurde niet lang voordat ik thuis was. Het was maar een straat verder. Dat was eigenlijk best wel toevallig. Ik had Yami nog nooit eerder gezien, maar we woonden eigenlijk ontzettend dicht bij elkaar. Toen ik thuis was gekomen deed ik de deur open en schopte ik slordig mijn schoenen uit. Ik deed de deur naar de woonkamer open en zag mijn zusje Akemi op de bank zitten met de afstandsbediening in haar hand. 'Okaeri, nee-chan.' zei ze zonder op te kijken van het beeldscherm. 'Tadaima!' zei ik enthousiast. 'Zijn papa en mama nog niet thuis?' 'Nee. Ze werken nog.' antwoorde Akemi met haar blik op de tv gevestigd. Ik zuchtte even en liep toen maar door naar de keuken om te beginnen met het avondeten.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten